Cao Sociale Werkvoorziening 2020 is nu definitief

De cao Sociale Werkvoorziening (SW) 2020 is definitief vastgesteld. Op basis van de uitslag van de ledenraadplegingen hebben sociale partners het akkoord op 10 juni bekrachtigd.  De cao heeft een looptijd van 1 januari 2020 tot en met 31 december 2020 en gaat per direct in.

Salarisverhoging

Een direct gevolg van het akkoord is dat medewerkers die meer dan het wettelijk minimumloon verdienen vanaf juli 2020 een salarisverhoging ontvangen van 1,6%. Deze stijging is gelijk aan de stijging van het wettelijk minimumloon (WML) per 1 juli 2020.

De loontabel per 1 juli 2020 is binnenkort te vinden op: caosw.nl.

Cedris heeft dezelfde loontabel al eerder verstrekt in conceptvorm aan haar leden.

Meer informatie kunt u vinden in het nieuwsbericht op de website van de VNG.

Met dank aan Cedris.

Doe mee: groot onderzoek verrekening inkomsten.

‘Ik ben gaan werken en nu kan ik mijn huur niet betalen’. Of: ‘Werken moet lonen. Nou bij mij niet: ik kom sinds ik werk elke maand ongeveer 100 euro tekort.’ Veel mensen die vanuit een uitkering gaan werken, krijgen hiermee te maken. Het loon wordt aangevuld en dat heet dan ‘inkomensondersteuning’.

Alleen pakt dat voor veel mensen (met een arbeidsbeperking) slechter uit dan alleen leven van een uitkering. De LCR vindt dit een belangrijk onderwerp. Werken moet inderdaad lonen. En mensen moeten daardoor zeker niet in de financiële problemen komen. Om inzicht te krijgen in hoeveel mensen deze problemen ervaren is nu een groot onderzoek gestart.
We hebben hier jouw hulp bij nodig!

>> lees verder

De ombudsman

Beste leden,

De ombudsman heeft onderzoek gedaan naar de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp).

Het is een hindernisbaan met veel obstakels. Onderstaand de link naar het rapport. Pas op met afdrukken, het zijn 96 bladzijden.

https://www.nationaleombudsman.nl/nieuws/2020/toegang-tot-wet-schuldsanering-is-een-hindernisbaan-zonder-finish

Wetsvoorstel meervoudige problematiek laat te veel gaten privacy burger zien.

Privacy is een groot goed. Voor iedereen! De privacy van burgers moet niet zonder meer worden opgeofferd om meervoudige problematiek in het sociaal domein te kunnen aanpakken. Zaken als beroepsgeheim van hulpverleners komt door dit wetsvoorstel onder druk te staan.

De LCR pleit in zijn reactie op het wetsvoorstel Aanpak meervoudige problematiek sociaal domein voor een zorgvuldige benadering. Anders is het risico groot dat veel mensen met de billen bloot gaan, zonder dat de noodzaak hiervan is aangetoond.

>> lees verder

Hoe werken we in of via een sociaal werkbedrijf in een anderhalve-meter-samenleving.

De impact van het coronavirus op het dagelijkse leven in Nederland is groot. Om risico’s op besmetting en verspreiding van het virus tegen te gaan worden forse beperkingen opgelegd. Alle mensen zijn opgeroepen om zoveel mogelijk thuis te werken, niet te reizen en minimaal anderhalve meter afstand van elkaar te houden. Voor werknemers met een (arbeids)beperking, die  begeleid / ondersteund wonen of in een andere woonvorm bij een zorgaanbieder verblijven, zijn de mogelijkheden om te werken vaak nog beperkter. Zij moeten niet alleen rekening houden met eigen gezondheidsrisico’s, maar ook met die van hun huisgenoten, veelal mensen met een kwetsbare gezondheid.  Niet naar het werk kunnen gaan is een hele opgave voor mensen. Het werkritme en de contacten met collega’s zijn immers heel belangrijk en dragen bij aan een goede fysieke en mentale gezondheid.
Vereniging Mobility , Cedris, VGN en Ieder(in) vinden het belangrijk dat voor mensen die in een zorginstelling (of begeleid) wonen het gewone leven doorgaat, zolang dat niet tot extra gezondheidsrisico’s leidt. Het is daarbij wenselijk dat werknemers met een (arbeids)beperking, die binnen deze woonvormen wonen, weer op een veilige manier kunnen gaan werken. Allereerst is de aard van het werk relevant. Als het werk thuis kan worden verricht en geen reisafstand overbrugd moet worden, is werken vrijwel altijd te regelen. In de andere gevallen zal rekening gehouden moeten worden met de woonsituatie en gezondheidsrisico’s van de werknemer en de eventuele huisgenoten. Voor een werknemer die zelfstandig woont en geen gezondheidsrisico is voor andere mensen binnen de woonomgeving gelden voor de werkhervatting andere afwegingen dan voor mensen die in een woongroep of zorginstelling verblijven. De werkgever moet in alle gevallen kunnen garanderen dat de werkplek, de werkzaamheden en de manier waarop de werkbegeleiding wordt vormgegeven ten minste voldoen aan de RIVM richtlijnen en voldoende veilig zijn voor de medewerker.  Ook moet de werknemer op een veilige manier kunnen reizen tussen huis en werk. De concrete maatregelen kunnen verschillen per medewerker. Dit is maatwerk en vraagt om een zorgvuldige afweging, als er bij de werkgever, de zorgaanbieder, de werknemer en/of, als de werknemer hierom vraagt, de cliëntvertegenwoordiger twijfel ontstaat over de veiligheid. 
Het houden van afstand kan voor mensen met een beperking zelf ook lastig zijn. Er is vaak een grote behoefte aan nabijheid. Daarom is het noodzakelijk dat de werkgever duidelijke uitleg geeft over de gemaakte afspraken en geldende richtlijnen en actief toezicht houdt op de naleving. Ook dit is maatwerk. Het is belangrijk om de zorginstelling en medewerker hierbij actief te betrekken.
Onderdeel van de te maken afspraken is ook de manier waarop het vervoer van en naar de werkplek geregeld wordt. Door de beperkende maatregelen kan alleen met een mondkapje gebruik worden gemaakt van het Openbaar Vervoer. Ook het gebruik van groepsvervoer is niet haalbaar als de afstand van minimaal anderhalve meter niet kan worden gehandhaafd. Samen met de werkgever moet verkend worden welke mogelijkheden er wel zijn om naar het werk te gaan. 
Werknemers die in een zorginstelling of een woongroep verblijven kunnen te maken hebben met het beleid van de zorginstelling. In veel instellingen is er een strikte bezoekregeling om verspreiding van het virus tegen te gaan. Als familieleden bewoners niet mogen bezoeken, maar een bewoner wel naar zijn werk mag gaan, kan hierover uitleg worden gegeven of een bewonersregeling worden opgesteld. Uitgangspunt is dat bewoners die werken dit moeten kunnen blijven doen als ieder ander, onder de voorwaarde dat de richtlijnen van het RIVM worden nageleefd op het gebied van vervoer en werkplek. Als het beleid van de zorginstelling beperkingen oplegt is het wenselijk dat zorginstellingen, werkgevers (zoals sociale werkbedrijven) en cliëntenvertegenwoordigers het gesprek met elkaar aan gaan om te verkennen wat er in individuele gevallen aanvullend geregeld kan worden zodat meer mensen veilig aan het werk kunnen. Als werken op locatie niet mogelijk is voor de betreffende medewerker moet er naar een alternatief gezocht worden. Kan het werk naar de instelling komen, bijvoorbeeld. 
Vereniging Mobility blijft graag ondersteunen in deze nieuwe tijden.

Als blinde op anderhalve meter in de bus, hoe doe je dat?

De kappers en de scholen gaan weer open en het openbaar vervoer en de terrasjes bereiden zich voor op de anderhalvemetersamenleving. Nederland kruipt langzaam uit de intelligente lockdown. Toch zijn er zo’n anderhalf miljoen mensen met een beperking die niet opgelucht en blij naar de persconferentie van gisteren keken. Voor hen zal de samenleving pas weer normaal worden als iedereen is gevaccineerd.

Jos Sprenkels bijvoorbeeld, hij heeft als blinde óók met de versoepelde maatregelen grote problemen om zijn normale leven weer op te pakken. Want niks is meer normaal. Reisde hij voor corona het hele land door met het openbaar vervoer, nu is dat vrijwel onmogelijk geworden, zelfs met zijn geleidehond. “Ik ben helemaal geïsoleerd. Mijn radius wordt een kilometer maximaal. Op pad gaan, vrijwilligerswerk, mantelzorg kan niet meer. Ik ben hulpbehoevend geworden terwijl ik dat niet was”, zegt Sprenkels.

Hoe houd je anderhalve meter afstand in de bus als je niks ziet, hoe weet je in welke bus je stapt, als je niet meer voorin mag stappen bij de chauffeur? Jos Sprenkels verlaat zijn huis en laat zien tegen welke problemen hij aanloopt.

Onderstaande kunt u zien in beeld wat de gevolgen ervan zijn.:

https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2333122-als-blinde-op-anderhalve-meter-in-de-bus-hoe-doe-je-dat.html

Met dank aan NOS Nieuws uur.

Arbeidsbeperkte met een baan doet minder beroep op zorg

Arbeidsbeperkte met een baan doet minder beroep op zorg als iemand met een arbeidsbeperking een baan krijgt, heeft dat niet alleen voordelen voor de persoon zelf, maar ook voor de samenleving. Mensen met een arbeidsbeperking doen minder vaak een beroep op geestelijke gezondheidszorg en Wmo-ondersteuning als ze werk hebben. Ook daalt het risico op crimineel gedrag, dat zo’n 5 procent bedraagt in deze groep. Dit blijkt uit het onderzoek ‘De brede baten van werk’ van het Centraal Planbureau (CPB) en het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).